مهتاب

مسعود رضایی بیارهغزال و غزلانگارهمین لحظه،همین خانه ،همین ثانیهها بودمــن بـــودم واو بـود و همین حال و هوا بـود در وسعت چشمــــان سیــه فــــــام وی انــــگارباغــــی ز غــــزل ، منظرهایرو به خـــدا بــود هــر منـــــظره حیـرتــــکدهای، روح و روانـــیدر بــرگ گـُـل و جـــان و دل و بــــاد صبــا بود از شاعــــر شوریده ز او ن مهتاب...

مسعود رضایی بیارهاردیبهشتشانــــه زد بــــادبهاری بـر سر اردیبهشتدر چمــن پیچیــده عـــطرپیـــکر اردیبهشت چتـــر زنبـــق شد پــدیــدارو کـــلاه نسترنسر بـرآورد از صحــــاریلشکر اردیبهشت تا بــرآرایـد جهــانبـا رنـگ آیینی شگرفآمـــــد از کـــــوهدنــــــا پیغمبر اردیبهشت ای بهار لاله پرور، برگو بارت بی خـزاندامنت همــواره پ مهتاب...